کارگران و مردم از دهها سال قبل – و بویژه از چهار سال قبل با آکسیونهای اعتراضی مداومی که در تاریخ نوین مصر بی سابقه بود – برای دفاع از حقوق خود در حال نبردند. علیرغم فقدان اتحادیه های مستقل، آنها موفق شدند با تلاش خود دسترنج به یغما رفته دهها ساله خود را ذره ذره باز پس بگیرند. آنها موفق شدند حوزه های بزرگی از زندگی اجتماعی را به حمایت از خود جلب کنند و در جامعه مصر و در میان جنبش کارگری و اتخادیه ها سمپاتی وسیعی به دست بیاورند.
کارگران از حق خود برای کار در مقابل شبح بیکاری – که نسل جوان را میبلعد - به دفاع پرداختند و خواستار حداقلی از دستمزد شدند که یک زندگی انسانی را برای همه امکانپذیر کند. آنها شجاعانه برای حق دمکراتیک آزادی تشکل و ایجاد اتحادیه های مستقل جنگیدند.
این مبارزات کارگری راه را برای انقلاب امروز مردم باز کرد. به همین دلیل کارگران و شاغلان مصری این را کاملاً رد میکنند که کنفدراسیون دولتی اتحادیه ها آنها را نمایندگی کنند و به نام آنان سن بگویند. این کنفدراسیون بود که به توالی منکر حقوق کارگران شد و آن موضعگیری معروف 27 ژانویه را اعلام کرد که مخالفت خود را با هر گونه آکسیون اعتراضی اعلام می داشت.
از همین رو اتحادیه ها و هیأتهای مستقل کارگری - اتحادیه کارگران بخش مالی، اتحادیه کارگران روزمزد wage earner، اتحادیه بازنشستگان، اتحادیه مشاغل بخش بهداشت، اتحادیه مستقل معلمان همراه با گروههای مستقل کارگران بخش صنعت – که بیعملی در شرایط کنونی را غیر ممکن می دانند، ایجاد فدراسیون اتحادیه های مستقل کارگری را در تاریخ 30 ژانویه اعلام نموده و با تشکیل هیأت مؤسس آن موارد زیر را به تصویب رساندند:
برای دستیابی به خواستههای مردم مصر و انقلاب جوانان در 25 ژانویه تأکید بر موارد زیر لازم است:
1- شهروندان مصری حق برخورداری از کار را دارند. این یک حق پایهای است که دولت را متعهد می کند و هر گونه نقض آن دولت را موظف به حمایت از بیکاران می کند.
2- تعیین حداقل دستمزدی که کمتر از 1200 لیره (پوند مصر) نباشد، همراه با افزایش سالانه آن به تناسب نرخ تورم، تضمین حق شاغلین برای دریافت مزایا و پاداشها به تناسب کارشان، به ویژه برای مشاغل خطرناک. علاوه بر این حداکثر دستمزدها به هیچ وجه مجاز نیستند که بیش از ده برابر حداقل دستمزدها باشند.
3- حق همه شهروندان مصر در برخورداری از تأمین اجتماعی از جمله مراقبت بهداشتی و درمانی، مسکن و آموزش. یعنی تضمین آموزش آزادانه و ادامه تحصیلات برای آن که بتوانند با علم و فن آوری روز همراه باشند و حق بازنشستگان برای برخورداری از خدمات و بازنشستگی مناسب با جبران همه مزایای از دست رفته ای که هنگام اشتغال دریافت می شد.
4- حق کلیه کارگران، کارمندان و کارگران روزمزد برای سازمان دادن به خود و تعیین اساسنامه برای سازمانهای خود. رفع کلیه محدودیتهای قانونی این حق.
5- آزادی کلیه زندانیانی که پس از 25 ژانویه دستگیر شده اند.
هیأت مؤسس فدراسیون اتحادیه های مستقل همه کارگران مصر را فرا میخواند که با ایجاد کمیته های محلی به دفاع از محیطهای کار و تأسیسات خود، دفاع از کارگران و شهروندان در لحظات حساس برخیزند. این کمیته ها میتوانند اعتصابات در محیطهای کار را نیز سازمان دهند. هیأت مؤسس از همه کارگران مصر میخواهد که با مشارکت در این جنبش و با سازماندهی آکسیونهای اعتراضی و اعتصابات در واحدها – به استثناء بخشهای حیاتی برای جامعه در لحظه کنونی- خواستههای خلق مصر را به کرسی بنشانند.
فدراسیون مستقل اتحادیه های مصر
«هیأت مؤسس»
30 ژانویه 2011
ترجمه سایت جنبش کارگری
www.jonbeshekargary.org
منبع:
http://www.ctuws.com/Default.aspx?item=689
