گزارش از
اعتصاب غذا در
روز سیزدهم
اعتصاب
غذای اصغر
فتاحی، عباس
فرد و شهرام
بجفی (در
اعتراض بهدستگیری
کارگران در اول
ماه مه که در 22
مه شروع شده
بود)، امروز
سیزدهمین روز
خود را پشتِسر
گذاشت. وضعیت
جسمی اعتصابکنندگان
صرفنظر از
ضعف نسبتاً
شدید عمومی همچنان
مناسب است و
جای هیچگونه
نگرانی ندارد.
در
ادامهی
ارتباط با
نهادهای
کارگری و
مترقی و
انترناسیونالیست،
بهجز ابراز
پشتبانی
افرادی که
لیستِ حمایتی
را امضا میکنند؛
«حزب عدالت
سوسیالیستی ـ
سوئد»،
«فدراسیون
کارگران ترک
در هلند» و «مرکز
توسعه و
همکاری
مهاجرین
اروپا و حوزهی
مدیترانه»
نیز با ارسال
بیانیه،
حمایت خودرا
از جنبش کارگری
در ایران را ابراز
داشتند و از
آکسیون
اعتصاب غذا
حمایت نمودند.
پایان
اعتصاب غذا
ما
(اصغر فتاحی،
شهرام بجفی و
عباس فرد) با
توجه بهاینکه
آکسیون سیاسی
و حمایتگرانهی
اعتصاب غذا با
موفقیتی بیش
از حد تصور
پیش رفته است،
تصمیم گرفتیم
در پانزدهمین
روز دست از
اعتصاب غذا
برداریم و این
آکسیون و روابط
ایجاد شده را بهگونهی
دیگری پیگیری
کنیم. جزئیات
رویدادها،
حمایتها و
چگونگی
پیگیری آکسیون
را در گزارش و
جمعبندی
نهایی بهاطلاع
علاقمندان میرسانیم.
*****
متن کامل
پیام
فدراسیون
کارگران ترک
در هلند:
بهآقای
احمد پوری
در آنجا
که بهپرنسیپهای
انتر
ناسیونالستی
ما برمیگردد،
ما وظیفهی خود میدانیم
از اعتصابیون
حمایت کنیم.
مردم
ایران حق دارند
و آزادند که روز
اول ماه مه
(روز جهانی
کارگر) را روز
مبارزه خود
برای یک زندگی
انسانی
بدانند. و جمهوری
اسلامی ایران
باید دست از ایجاد
ارعاب جامعه
بردارد.
ما زندانی
کردن فعالین کارگری
را محکوم میکنیم
و خواستار
آزادی بیقید
و شرط آنها
هستیم.
ما بهاین
طریق بهاطلاعتان
میرسانیم که HTIF (فدراسیون
کارگران ترک
در هلند) با
همکاری شاخهی
اصلی این
ارگان ATIK
(کنفدراسیون
کارگران ترک
در اروپا)
مبارزه و استقامت
در مقابل این
وحشیگری
خیابانی را
حمایت میکنیم.
با
درودهای
دوستانه ـ اوموت
کویونکو
متن
کامل پیام حزب
عدالت
سوسیالیستی
بهزبان
انگلیسی و
سوئدی:
The oppression of workers’
struggle from the Iran regime is among the
hardest in the world. The Socialist Justice Party
(Rättvisepartiet Socialisterna) would like to express its strongest protest
against the violent attac on the workers’ May Day demo 2009 in Teheran. We are impressed by the fact that those who
have been imprisoned continue their struggle, and those who are on hunger
strike, and we are with you in your solidarity campaign word wide. We give our
solidarity greetings to you and take part in the campaign. We will never give
up the fight against the tentacles of Capital, without which the Iranian regime
never would survive.
Workers united will remove dictatorships in the future, as happened 30 years
ago. Rättvisepartiet Socialisterna runs a daily struggle to give refugees from
Iran the right to asylum in Sweden and to build unions that are free from
rightwing leaders and who are willing to fight against Big Buisness.
In solidarity
Rättvisepartiet Socialisterna, EC, 2 juni 2009
---
Den iranska regimens förtryck av arbetarkamp och andra rättviserörelser är
bland de hårdaste i världen. Rättvisepartiet Socialisterna uttrycker sin
starkaste protest mot våldsattacken på arbetarnas första maj i Teheran 2009. Vi
är fulla av beundran för att de som fängslats fortsätter sin kamp och vi
solidariserar oss med stödkampanjen världen över. Vi ger
aldrig upp kampen mot kapitalets alla tentakler, utan vars stöd den iranska
regimen inte skulle överleva länge.
Enade arbetare kommer att kunna störta diktaturer i framtiden, precis som de
gjorde i revolutionen för 30 år sedan. Rättvisepartiet Socialisterna för en
daglig kamp för att iranska flyktingar ska ha rätt att stanna i Sverige och för att bygga en fackföreningsrörelse som är
kämpande och som inte böjer sig för storföretagens krav.
I största solidaritet
Rättvisepartiet Socialisternas VU den 2 juni 2009
اصغر
فتاحی ـ شهرام
بجفی ـ عباس
فرد
2009/6/1
رفقای گرامی
اصغر فتاحی ، عباس
فرد و
شهرام بجفى
ما از خواسته
های بحق شما که
همانا آزادی فورى
و بی قید و شرط تمامی
فعالین کارگری
و رفع هرگونه پیگرد
قضایی برای آنها
است حمایت قاطع
می کنیم و به سهم
خود در اين راه
از هرگونه تلاشى
كوتاهى نخواهيم
كرد و محکومیت
سركوب گريهاى رژیم
جمهوری اسلامی
را از تمامی كارگران
و تشكلات كارگرى
و انساندوست جهان
خواستاریم.
اما آنچه
باعث نگرانی ما
و فعالین کارگری
است سلامت شما
و وضعیت جسمانی
شما است. امیدواریم
هر چه زودتر به
اعتصاب غذای خود
پایان دهید و مبارزه
خود را براى تحقق
مطالبات جنبش كارگرى
و حمايت از كارگران
ايران همچون گذشته
سالم واستوار به
اشكال متنوع ديگرى
ادامه دهيد!
پيروز
باد طبقه كارگر
اتحاد
بین المللی در
حمایت از کارگران
در ایران
٣١
مه ٢٠٠٩
گزارش
روز 11 اعتصاب غذا
اعتصاب غذای
اصغر فتاحی، شهرام
بجفی و عباس فرد
در مقابل ساختمان
پارلمان هلند
یازدهمین روز خود
را پشت سر گذاشت.
وضعیت جسمی اعتصاب
کنندگان صرفنظر
از ضعف عمومی،
کماکان نسبتاً
مناسب است و عارضه
جسمی سنگینی پیش
نیامده است.
انعکاس بین
المللی:
اعتصاب غذا
در این روز انعکاس
بیشتری یافته است.
فعالین نشریه چپ
اُفنسیو با حضور
در محل اعتصاب
غذا مصاحبه مفصلی
با اصغر فتاحی
و عباس فرد انجام
دادند. این نشریه
قبلا نیز به طور
گسترده ای اخبار
اعتصاب غذا و وضعیت
کارگران دستگیر
شده اول ماه مه
در ایران را منعکس
کرده بود. مصاحبه
انجام شده علاوه
بر زبان هلندی،
به زبان انگلیسی
در نشریات وابسته
به این جریان در
کشورهای انگلیسی
زبان نیز منعکس
خواهد شد. یکی از
نکاتی که در این
مصاحبه مورد بحث
و گفتگو قرار گرفت،
پرونده سازی جمهوری
اسلامی و ورچسب
وابستگی زدن به
فعالین سیاسی و
کارگری و اجتماعی
بود. اعتصاب کنندگان
نگرانی خودرا نسبت
به فشارهای جسمی
و روانی ای که به
کارگران آزاد نشده
وارد می شود، ابراز
داشتند؛ و درباره
بیم خود از پرونده
سازی برای آن ها
و نمایش های احتمالی
تلویزیونی یا مطبوعاتی
گفتگو کردند. این
نکته برای مصاحبه
کننده کاملاً قابل
درک بود قرار برابن
شد که این نشریه
و سایت اینترنتی
بیشتر به مسائل
کارگری در ایران
بپردازد و اعتصاب
کنندگان نیز پذیرفتند
که اطلاعات و اخبار
بیشتر دراختیار
آن ها قرار بدهند.
از طرف دیگر،
تشکل های همبستگی
با جنبش کارگری
ایران در شهرهای
برلین، هامبورگ
و کلن نیز در این
روز با ارسال نامه
اعتراضی به مقامات
دولتی در هلند
و به سازمان های
اتحادیه ای و عفو
بین الملل در این
کشور، خواستار
محکومیت اقدامات
سرکوبگرانه جمهوری
اسلامی شده و همچنین
دولت هلند را مسئول
حفظ سلامتی اعتصاب
غذا کنندگان دانستند.
حمایت ها:
حمایت گروه
ها و تشکل های ایرانی
نیز در این مدت
ادامه داشته است.
کمیته همبستگی
با کارگران دستگیر
شده اول ماه مه
در پاریس قبلا
در قطعنامه ای
حمایت خود را از
اعتصاب غذا اعلام
کرده بود که متأسفانه
در گزارش های قبلی
قید نشده بود. علاوه
بر این «گفتگوهای
زندان» نیز طی اطلاعیه
ای حمایت خود را
اعلام داشت. در
این اطلاعیه آمده
است: «گفتگوهای
زندان در این راستا
از تمامی حرکات
اعتراضی علیه ماشین
سرکوب جمهوری اسلامی
بویژه اعتصاب غذا
کنندگان هلند حمایت
می کند.
علاوه بر آن
تأکید می کنیم
که نگران سلامت
جان اعتصابیون
درهلند هستیم و
مسئولیت حفظ جان
اعتصاب کنندگان
وهر گونه پیامد
ناشی از این عمل
بعهده دولت هلند
می باشد.»
اتحاد بین المللی
در حمایت از کارگران
ایران نیز طی نامه
ای به اعتصابیون
حمایت خود را از
اعتصاب غذا اعلام
داشته است. در این
نامه حمایتی ضمن
ابراز نگرانی از
وضعیت جسمی اعتصاب
غذا کنندگان آمده
است: «ما از خواسته
های بحق شما که
همانا آزادی فورى
و بی قید و شرط تمامی
فعالین کارگری
و رفع هرگونه پیگرد
قضایی برای آنها
است حمایت قاطع
می کنیم و به سهم
خود در اين راه
از هرگونه تلاشى
كوتاهى نخواهيم
كرد و محکومیت
سركوبگري هاى رژیم
جمهوری اسلامی
را از تمامی كارگران
و تشكلات كارگرى
و انساندوست جهان
خواستاریم.»
در این رابطه
ما از حمایت رفیقمان
یداله خسروشاهی
در تهیه امکانات
مطبوعاتی در روزهای
اخیر تشکر کنیم
و امیدواریم که
این تلاش ها نیز
به نتیجه برسند.
اقدامات بعدی:
در این روز با
حضور تعدادی از
فعالین سیاسی چپ
مقیم هلند در محل
اعتصاب غذا بحث
و گفتگو درباره
برگزاری آکسیون
اعتراضی در مقابل
سفارت جمهوری اسلامی
در هلند صورت گرفت.
توافق براین بود
که در روز 12 ژوئن،
22 خرداد - روز انتخابات
ریاست جمهوری،
آکسیون اعتراضی
در مقابل سفارت
جمهوری اسلامی
صورت داده شود.
اکثر فعالین سیاسی
حاضر توافق نمودند
که در روزهای آتی
جزئیات سازماندهی
این گردهمایی اعتراضی
را سازماندهی کنند.
اصغر فتاحی
ـ شهرام بجفی ـ
عباس فرد
2009/6/1
نامه نهادهای
همبستگی با جنبش
کارگری در آلمان
به پارلمان ، وزارت
امور خارجه
امنستی
اینترناسیونال
و اتحادیه های
کارگری هلند و
آلمان
یک نسخه
از این نامه به
احزاب چپ درهلند
ارسال شد
Tweede kamer de staten-Generaal
Postbus 20018
2500 EA Den Haag
Nederland (Holland)
To: The Netherlands Parliament
29 May
2009
Subject: Hunger strike of the Iranian workers in front
of the Netherlands Parliament in protest to the arrest of the Trade Unions
members in Labour Day in Iran
Honourable Speaker of the Dutch Parliament
On Labour Day 2009, the Iranian police
brutally attacked the peaceful gathering of the workers and arrested some 170
leading members of their trade unions in few cities such as Tehran and
Sanandaje in the Kurdistan province. Immediately after arrest they were
transferred to prison and placed under the interrogation and the violent
physical torture. As time passed under the public pressure some of them were
gradually released conditionally. Meanwhile some of these detainees such as J.
Azimzadeh, S. Yozie, and M. Ashrafi the members of the Free Trade Union of the
Iranian Workers were tortured and accused of spying.
In response to this violation and for
solidarity with those imprisoned workers four well-known members of the Iranian
workers rights advocators went hunger strike in front of your parliament since
22 May.
We the signatories of this letter are
really concern about the health condition of these four hunger strikers and
would urge you to support this humanitarian protest. We strongly believe your
condemnation of the Iranian government for such a brutal act would help the
release of the prisoners. It hopefully prevents the repetition of the violence
and the unlawful treatment of the trade unionists and would promote human
rights. We do appreciate your consideration.
Signatures
1. The Solidarity Committee with the Iranian Workers –
Hamburg komitehamburg@yahoo.de
2. Association of Solidarity with Iranian Workers –
Cologne
info_kargari@yahoo.de
3. Solidarity Groups with the Iranian Workers –
Berlin
berlin_kargari@gmx.de
Copy to:
The Dutch Ministry of Foreign Affairs
The Dutch Trade Unions
The Dutch section of the Amnesty International
The Deutsch Trade
Union (DGB - Verdi)
در حمایت
از اعتراضات حرکت
های دفاعی از کارگران
زندانی
زندان،
شکنجه، اعدام و سرکوب کوچک
ترین حرکات اعتراضی،
از خصوصیات غیر
قابل انکار رژیم
سرمایه داری حاکم
بر ایران است.
امسال
نیز کارگران ایران
با تمام تدابیر
و سرکوب های مستمر
رژیم جمهوری اسلامی اقدام به
برپائی تظاهرات
اول ماه مه نمودند
که باز هم منجر
به ضرب و شتم و دستگیری
تعدادی از کارگران
ایران گردید.
دستگیری
های اول ماه مه
اعتراضات متعددی
را در سراسر جهان
بهمراه داشت از
جمله جمعی
از نیرو های مستقل
در راهپیمائی سراسری
کارگران در شهر
برلین آلمان حضوری
فعال داشتند ومتعاقب
آن مدافعین جنبش
کارگری در هلند
بعنوان اعتراض
به این واقعه دست
به اعتصاب غذا
زده اند.
حمایت
از مبارزات کارگران
و زحمتکشان ایران
وظیفه تک تک ما
است.
گفتگوهای
زندان در این راستا
از تمامی حرکات
اعتراضی علیه ماشین
سرکوب جمهوری اسلامی
بویژه اعتصاب غذا
کنندگان هلند حمایت
می کند.
علاوه
بر آن تأکید می
کنیم که نگران
سلامت جان اعتصابیون
درهلند هستیم و مسئولیت
حفظ جان اعتصاب
کنندگان وهر گونه
پیامد ناشی از
این عمل بعهده
دولت هلند می باشد.
گفتگوهای
زندان
31.05.09
گزارش از اعتصاب
غذا در روز دهم
در حمایت
از کارگران دستگیر
شده در روز جهانی
کارگر
امروز
اعتصاب غذای اصغر
فتاحی، عباس فرد
و شهرام بجفی در
اعتراض بهدستگیری
کارگران در اول
ماه مه، که در 22 مه
شروع شده بود،
دهمین روز خود
را پشتِسر گذاشت.
وضعیت جسمی اعتصابکنندگان
صرفنظر از ضعف
عمومی همچنان
مناسب است.
فعالیتهای
حمایت از اعتصاب
در هلند سازمان
یافتهتر شده و
جمعی از فعالین
سیاسی هلند متشکل
از داریوش راد،
پویان فرد، پویش
وفائی و آذر ادیبی
طی این مدت با نامه
نگاریهای متعدد
اتحادیههای کارگری،
مجامع مترقی و
گروهبندیهای
چپ در هلند را در
جریان اعتصاب غذا
قرار داده و خواستار
حمایت فعالانه
آنها شدهاند.
این فعالیتها
همچنان ادامه
دارد. همچنین
فعالین سیاسی دیگری
نیز بهطور جداگانه
حمایتهای عملی
خود را گسترش دادهاند
که از جمله باید
بهفعالیتهای
مجید آژنگ و مسعود
جلالی اشاره کرد.
علاوه براین فعالیتها
باید بهفعالیت
گسترده سازمان
پناهندگی پرایم
در برقراری ارتباط
با سازمانهای
مختلف مهاجرین
و سازمانهای محلی
چپ اشاره کرد. در
همین زمینه نخستین
مصاحبه با نشریه
دونوشوم صورت گرفت.
این نشریه پلاتفرم
مشترک 14 حزب و سازمان
چپ در ترکیه است.
اقدامات دیگری
نیز در همین رابطه
برنامهریزی شده
است که در فرصتهای
آتی بهاطلاع خواهیم
رساند.
رسانههای
فارسی زبان نیز
در این مدت بهانعکاس
اعتصاب غذا پرداخته
و مصاحبههایی
با اعتصابکنندگان
انجام دادهاند.
رادیو برابری،
رادیو زمانه و
رادیو پیام آزادی
مصاحبههای نسبتاً
مفصلی با اعتصاب
غذا کنندگان صورت
دادهاند.
طی این
مدت پیامهایی
از فعالین داخل
نیز دریافت شد
که ضمن استقبال
از آکسیون اعتصاب
غذا نگرانی خود
را از سلامتی اعتصاب
غذا کنندگان در
میان گذاشته و
از آنها خواهان
مراقبت از سلامتی
خویش بودند.
در روزهای
هشتم تا دهم اعتصاب
تعدادی از ایرانیان
مقیم هلند با حضور
در محل اعتصاب
غذا همبستگی خود
را با کارگران
دستگیر شده اعلام
کرده و بهطرق
مختلف، از جمله
با خرید آب و چای
و همچنین با دستهگل،
حمایت خود را از
این آکسیون نشان
دادند.
حمایت
فدراسیون دمکراتیک
انجمنهای کارگری
ترکیه (د ی د ف):
فدراسیون
دمکراتیک انجمنهای
کارگری ترکیه
(در هلند) طی پیامی
بهسازمان پرایم
حمایت خود را از
کارگران ایران
اعلام کردند. دیدف
در پیام خود متذکر
شده است: «ما بهعنوان د. ی. د. ف. اعلام
میکنیم که از
دستگیرشدگان و
اعضای اتحادیههای
کارگری در ایران
حمایت میکنیم
و خواهان آزادی
آنها از طرف رژیم
ایران هستیم.
ما ضمن
قبول قطعنامه
کارگران ایران
در روز کارگر،
از رژیم ایران
میخواهیم که آزادی
ایجاد اتحادیهی
مستقل و آزادی
حرکت جمعی کارگران
را بپذیرد و آن
را بهرسمیت بشناسد.
با درودهای
رفیقانه
نوری کارابولوت،
(ریاست د. ی. د. ف.)
شعری برای
اعتصاب کنندگان:
گیل آوایی،
شاعر و عضو کانون
نویسندگان در تبعید،
با مطلبی تحت عنوان
«یک حرف» همبستگی
خود را با اعتصاب
غذا اعلام کرده
و قطعهی شعر زیر
را بهاین مناسبت
سروده است:
فریاد
چه غریبانه
قد افراشتهای
ناکجایی
که نه فریاد
ترا میفهمد
نه خیالیش
از این شبزدگی
مشتهایت
چه غریبانه بهخشم!؟
حسرت ِ
آزادی
دیرگاهیست
ترا یار بهچشم
و نگاه
تو در این بیتابی
سرخ ساران
ِ سیاووشان است
خاوران
است بهداد
دادخواهیست
بهدار
و تو در
گسترهی یک دریا
تنهایی
یار دلباختهای
آنکه در
خاک وطن زندانیست
و ترا پیوندیست
که غریبانه
قد افراشتهای
شرمگینان
ِ خموش
لای صد
شاید و «اما» و «اگر»
گم شدهاند
و در این
گمشدگی
چه غریبانه
ز بیداد وطن میگویی
آه
باری
تو رفیقانه
بهپاخواستهای
باز بر
دوش تو آواز سیاهکل
سبز است
باز فریاد
تو از جنگل آمل
جاریست
خاورانها
گل سرخ
من بههر
واژه ترا میخوانم
باتو
آری
چه هواریست
مرا
که چنین
بیتابم
گیل آوایی
29
مه
2009 لاهه
گزارش از
اعتصاب غذا در
روز هفتم
در حمایت
از کارگران دستگیر
شده در روز جهانی
کارگر
سه
نفری که در اعتصاب
غذای حمایتگرانه
از کارگران دستگیرشده
در ایران (اول ماه
مه) بهسر میبرند،
همچنان در سلامتاند؛
و با وجود ضعف ناشی
از اعتصاب غذا
همچنان بهاعتصاب
خود ادامه خواهند
داد.
قبل
از گزارش دستآوردهای
جدید، لازم بهتوضیح
استکه در گزارش
دیشب نام «جمعی
از کارگران پیشرو
و تبعیدی ـ سوئیس»
فراموش شده بود
که با پوزش، اصلاح
میشود.
دستآورد
امروز از این قرار
بوده است:
الف)
دریافت پاسخ پارلمان
هلند بهطور مکتوب
که ترجمهی آن
در زیر میآید.
ب)
5 سؤال از وزیر امور
خارجهی هلند که
از طرف حزب سوسیالیست
پارلمانی
طرح گردید. ترجمهی
این سؤالات که
از طریق میل دریافت
شده است، در زیر
میآید.
پ)
مصاحبهی صوتی
با رفیق جمشید
اتیابی که از طرف
سایت «ایران نیوز
ریپورت» تماس گرفت.
ت)
مصاحبه با رادیو
زمانه.
ث)
مصاحبه با یکی
از شرکتهای تولیدکنندهی
خبر. لازم بهتوضیح
استکه اینگونه
شرکتها خبر تولید
میکنند تا بفروشند.
بنابراین، پخش
این مصاحبهی صوتیـتصویری
مشروط بهاین استکه
خریداری پیدا کند.
ج)
مصاحبه با یکی
از روزنامههای
شمال هلند که تیراژ
محدودی دارد.
ضمناً
ما امیدواریم که
در چند روز آینده
با رسانههای معتبرتر
هلند نیز مصاحبه
داشته باشیم.
***********
مکان:
دن هاخ
موضوع
نامه: اعتصاب غذا
برای پیگیری و
یا آزادی دستگیرشدگان
روز اول ماه مه
در ایران.
شماره
نامه: 2009 Z 09707/2009 D 25420
نامه
شما در 23 مه 2009 دریافت
گردید
آقا
یا خانم محترم
فرستادن
این نامه تاکید
بر دریافت نامه
شما است،
نامه
ارسالی شما بهکمسیون
امور خارجه فرستاده
شد. این کمسیون
بهنامه شما رسیدگی
خواهد کرد و در
اولین جلسهی خود
موضوع دستگیری
کارگران در ایران
را بهبحث میگذارد.
منشی این کمسین
در اصرع وقت تصمیمات
گرفته شده در مورد
موضوع مطرح شده
در نامه را در اختیار
شما خواهد گذاشت.
البته اگر نامهی
شما فقط جنبهی
اطلاعرسانی بهپارلمان
هلند را داشته
باشد، از طریق
این نامه ما بهشما
اطلاع میدهیم
که نامهی شما
دریافت شده است.
موضوع
بعدی که مد نظر
ما است بهشرح
زیر میباشد. تمام
نامههای دریافتی
شما و تمام نامههای
فرستاده شدهای
که دفاع از شما
در آنها مطرح
شده است را ما در
سیستم پارلمانی
وارد میکنیم تا
تمام اشخاصی که
عضو پارلمان هلند
هستند (وزرا) و منشیان
و کارکنان آنها
بتوانند در پیگیری
این کار از آن استقاده
کنند. بههرروی
ما فکر نمیکنیم
که شما شکایتی
از این امر داشته
باشید بهدلیل
اینکه شما از
پارلمان هلند تقاضای
پیگیری دستگیر
شدگان را کرده
اید. با تمامی این
احوال اگر شکایتی
بهاین موضوع دارید
ما را در
اصرع وقت مطلع
کنید.
بههرحال
اگر نسبت بهطرح
ما در پیشبرد کار
اعتراض دارید بهما
اطلاع دهید؛ ولی
این بهاین معنی
است که شما از سیستم
پیگیری پارلمانی
حذف خواهید شد
و پارلمان هلند
مسئولیت پیگری
این موضوع را قبول
نخواهد کرد.
با
درود
پارلمان
هلند ـ بخش مرکزی
*****
سؤالهاییکه
از طرف یکی از اعضای
مرکزیت حزب سوسیالیست
هلند بهنام بومل....از
وزیر امورخارجه
دربارهی آیندهی
دستگیرشدگان و
فعالین سندیکاها
و اتحادیههای
ایران مطرح شده
است.
1- هنوز
صحبتهای مسئولین
دولت ایران را
در مورد آقای اسانلو
(بنیانگزار و
مرکزیت سندیکای
شرکت واحد) را بهخاطر
دارید که اصلاً
خوشنود کننده نبود؟
2- آیا
این واقعیت دارد
که آقای اسانلو
در زندان کرج است
و اجازه هیچگونه
تماسی با وکیلش
را ندارد؟
3- آیا
در جریان آکسیون
امنستی انیترنشنال
هستید که تقاضا
کرده که آقای اسانلو
مورد درمان قرار
بگیرد و آزاد شود؟
اگر نه، سئوال
ما این است که چرا؟
4- آیا
میدانید و یا
آیا میخواهید
که بدانید که در
روز اول ماه می
170 کارگر ایرانی
را دستگیرکرده
اند؟ آیا این واقعیت
دارد که اکثر این
کارگران مورد ضرب
و شتم پلیس قرار
گرفتهاند؟
5- آیا
حاظر هستید که
که بهمسئولین
دولت ایران، برای
آزادی این افراد
فشار بیاورید؟
اگر این طور است،
چگونه؟ اگر نه،
بهچه دلیل؟
منابع:
1- بند2575
قانون، در مباحث
سال 2006-2007 ، جواب سؤالهای
دو و سه.
2- امنستی
در آکسیون جون
2009 صفحه 17.
3-اطلاعاتی
که مرکزیت حزب
سوسیالیست هلند
بر اساس آن عمل
کرده است، برگرفته
از نامهی عباس
فرد، اصغر فتاحی
و شهرام بجفی بهتاریخ
23 می 2009 است که در همبستگی
برای کارگران دستگیرشدهی
ایران، در هلند
بهاعتصاب غذا
دست زدهاند.
برقرارباد
تشکلهای مستقل
کارگری
پیش بهسوی
همبستگی گستردهی
کارگری و جهانی
***********
گزارش از
اعتصاب غذا در
روز ششم
در حمایت
از کارگران دستگیر
شده در روز جهانی
کارگر
سه
نفر باقیمانده
در اعتصاب غذای
حمایتگرانه از
کارگران دستگیرشده
در ایران (اول ماه
مه) همچنان در
سلامت کامل بهسر
میبرند و با وجود
ضعف ناشی از اعتصاب
غذا همچنان قصد
دارند تا نتایج
قابل قبولتری
بهاعتصاب خود
ادامه دهند. لازم
بهتوضیح استکه
یکی از افراد حاضر
در این آکسیون
(نفر چهارم) در اثر
بیماری شدید و
اعتصاب غذا بهبیمارستان
منتقل شده بود
که خوشبختانه
حال او بهوضعیت
عادی بازگشته و
فعلاً بنا بهتجویز
دکتر معالجاش
در منزل استراحت
میکند.
دستآوردهای
تاکنونی این آکسیون
بدینترتیب بوده
است:
الف)
ابراز همبستگی
حدود 50 نفر از ایرانیهای
مقیم هلند (ازجمله
اکثر اعضای میز
کتاب آمستردام،
اکثر اعضای «کانون
حمایت از جنبش
کارگر در ایران
ـ هلند، و افراد
دیگری که در تشکلهای
رادیکال فعالیت
دارند)، تعدادی
از فعالین کارگری
در داخل کشور و
حدود 40 نفر از مردم
عادی و ترقیخواه
هلندی؛
ب)
پیام همبستگی
«هیئت مشورتی اتحاد
چپ کارگری»، «کانون
اجتماعیـفرهنگی
در هلند» و «نهادهای
حمایتگر از جنبش
کارگری در آلمان
[کمیته
همبستگی با کارگران
ایران ـ هامبورگ،
کانون همبستگی
با کارگران ایران
ـ کلن، و گروه همبستگی
با جنبش کارگری
ـ برلن]»؛
پ)
تماس با حزب سوسیالیست
پارلمانی در هلند
(SP) از
طریق یکی از با
نفوذترین کادرهای
آن که در واقع مسؤل
امور مربوط بهسیاست
خارجی این حزب
است. نام وی Guido van Leemput میباشد
و قول داده که
فردا بهطور رسمی
و در جلسهی پارلمانی
از وزیر امور خارجه
هلند درباره مسئلهی
دستگیری کارگران
اول ماه مه در ایران
و نوع واکنش دولت
هلند سؤال کند؛
ت) پخش حدود
400 نسخه از اطلاعیه
اعتصاب غذاکنندگان
دربارهی دستگیری
کارگران ایرانی
و علت اعتصاب غذای
آنها در بین مردم
ذیعلاقه بهمسائل
دموکراتیک.
ضمناً
با تلاش یکی از
رفقای «کانون حمایت
از جنبش کارگری
در ایران ـ هلند»،
بهنام داریوش
راد، کمپینی در
مورد آزادی منصور
اسانلو و با کمک
امنستی اینترناشنال
سازمان داده شده
است. این کمپین
با چاپ یک صفحه
از نشریه ماهانهی
امنستیِ آمستردام
که وضعیت اسانلو
را توضیح میدهد
و خواهان آزادی
اوست، آغاز گردید.
گرچه رفیق داریوش
راد در اعتصاب
غذا شرکت نکرده
است؛ اما حضور
حمایتگرانهی
تقریباً مداوم
او در کنار افرادیکه
اعتصاب غذا کردهاند
و همچنین تلاشاش
برای خبررسانی
و گسترش ارتباط
دربین هلندیها
قابل تحسین است.
سرانجام
لازم بهتوضیح
استکه رفیق احمد
پوری (از فعالین
شناخته شدهی امور
بینالمللی پناهندگی)
نیز بهطور مؤثری
از اعتصاب غذا
کنندگان و خواستهای
آنها پشتیبانی
میکند؛ و فعالیت
گستردهای را در
رابطه با تماس
با ژورنالیستهای
هلندی آغاز کرده
است.
برقرارباد
تشکلهای مستقل
کارگری
پیش بهسوی
همبستگی گستردهی
کارگری و جهانی
چرا اعتصاب غذا؟
امروز
(27 مه) ششمین روز اعتصاب
غذای ما در اعتراض
بهدستگیریهای
گستردهی شرکتکنندگان
در مراسم روز جهانی
کارگر در ایران
است. در این مدت
تشکلهای معدودی
از ایرانیان خارج
از کشور حمایت
خود را از اعتصاب
غذای ما اعلام
کردهاند و تشکلهای
بیشتری در این
رابطه سکوت پیشه
نمودهاند. بههرروی،
کسیکه در بیانیه
حمایت از اعتصاب
غذا اندر فضائل
کار جمعی و اندر
مضار فردگرایی
سخنسرایی میفرماید،
متأسفانه حقیقت
این آکسیون سیاسی
و حمایتگرانه
را درنیافته است.
اما چرا ما دست
بهاین اعتصاب
غذا زدهایم و
چگونه این اعتصاب
را پیش خواهیم
برد؟
قبل از
هرچیز بههمه رفقاییکه
نگرانیشان را
درباره سلامتی
ما ابراز کردهاند،
اظهار تشکر میکنیم.
هرچه باشد سنی
از ما ـاصغر فتاحی
و عباس فردـ گذشته
است و برخلاف رفیق
جوانترمان ـشهرام
بجفیـ تأثیر این
اعتصاب برجسم ما
زودتر نمایان میشود.
این نگرانیِ همهی
دوستانمان را
ارج مینهیم و
در پیشبرد کارمان
ملحوظ نظر خواهیم
داشت. برای اطمینان
این دوستان، اما
اظهار میداریم
که ما نه تنها برای
شهادت اعتصاب غذا
نکردهایم، بلکه
اساساً بهشهادت
نیز باور نداریم.
همچنین شادمانه
فریاد میزنیم
که با تمام وجود
اجتماعی و طبفاتی
خود همهی گلرنگها
و رمانسهای زندگی
را عاشقانه دوست
داریم و در جهت
گسترش رفاقت که
بیان جوهرهی انسان
طبیعی و طبیعت
انسانی است، کوشاتر
خواهیم بود.
گرچه احتمال
اینکه اعتصاب
غذا سلامتی ما
را دچار اختلال
کند، چندان هم
ناچیز نیست؛ اما
مطمئناً ما برای
این دوستان باقی
خواهیم ماند و
بازهم بهمشاجرات
خود برای مبارزهای
متحدانهتر ادامه
خواهیم داد. گاهی
دست در دست و گاهی
هم در مجادله.
اعتصاب
ما یک اعتصاب سیاسی
برای رسیدن بهانعکاس
مناسبی از وضعیت
دستگیرشدگان در
افکار عمومی کشوری
است که در آن زندگی
میکنیم. ما در
بیانیه اعتصاب
غذای خود نوشتیم
که فشارهای بینالمللی
برجمهوری اسلامی
نیز بیتأثیر نیستند
و این را همین روزها
و با بازگشت آزادانهی
رکسانا صابری بهآمریکا
همگان شاهد بودیم.
آنچه برای رکسانا
صابری واقع شد،
از نظر ما دربارهی
کارگران دستگیرشدهی
اول ماه مه و عزیزانی
مثل اسانلو و مددی
که در دخمههای
رژیم مهرورزی بهسوی
مرگ تدریجی رانده
میشوند، نیز میتواند
واقع شود. اگر چنین
چیزی اتفاق نمیافتد
بهاین دلیل استکه
کارگران، برخلاف
ژورنالیستها
و پروفسورهای دانشگاهها
و سایر زندانیان
ممتاز جمهوری اسلامی،
برخلاف صابری و
جهانبگلو و...، لابی
و حمایتگر قدرتمند
ندارند. بنابراین،
اعتصاب ما گام
کوچکی است در این
جهت. شاید گفته
شود که اتهام آنها
متفاوت بود. اما
چهکسی میتواند
تضمین کند که بهکارگران
نیز همان اتهامات
را وارد نکنند؟
مگر نه اینکه
عدهای از دوستان
دروغین طبقهکارگر،
در ظلمت تاریکی
و شلاقِ جمهوری
اسلامی ـفانوس
بهدستـ بهدنبال
عوامل سالیداریتیسنتر
میگشتند؟ گرچه
این سالوسان از
شیخِ حقیقت و زندگی
و مبارزهی کارگری
شنیدند که «یافت
مینشود»؛ معهذا
بهاندازهی کافی
برای کارگزاران
وزارت اطلاعات
خوراک تبلیغاتی
تأمین کردند.
نه، ما
نمیتوانستیم
بهاین امید خیالی
دل خوش کنیم که
این عزیزان را
هم پس از چندی رها
خواهند کرد. شاید
ما اشتباه میکنیم.
اما حتی اگر احتمال
ناچیزی هم در صحت
نگرانیهای ما
وجود داشته باشد،
آنگاه ما هرگز
نمیتوانیم خود
را ببخشیم که تا
پس از وقوع واقعه
درنگ کردهایم
و در انفعال ماندهایم.
ما در هلند
دست بهاعتصاب
غذا زدهایم. آری
اینجا نیز مناسبات
و روابط سرمایهداری
حاکم است؛ اما
در اینجا جان
آدمی ـلااقل در
درون مرزها و روابط
تشکیل دهندهاشـ
حرمتی دارد؛ و
حفاظت از آن هنوز
هم برای جامعه
و افکارعمومی
(که عمدتاً بورژوائی
است) مهم است. ارزیابی
ما این نبوده و
نیست که در اینجا
کسانی را که بهاعتصاب
غذا دست میزنند
بهحال خود رها
میکنند. ما نه
محمود صالحی هستیم
که زیر فشار مرگبار
دژخیم دست بهاعتصاب
غذای خشک زد و نه
اینجا زندان جمهوری
اسلامی است که
از مرگ ما خرسند
شوند. دوست و هماعتصابی
ما حسین نیز بههمین
علت اعتصاب خود
را قطع کرد. بنابراین،
از همهی دوستان
میخواهیم که اعتصاب
غذای ما را بیش
از حدی که لازم
است، دراماتیزه
نکنند. این یک اعتصاب
غذا است بهعنوان
یک روش سیاسی مبارزه
در کشوری معین
و برای رسیدن بهاهدافی
معین، که از نظر
ما قابل دستیابی
نیز میباشند.
آنچه ما نیاز
داریم بیش از هرچیز
مشارکت همهی دوستان
در اعمال فشار
سیاسی بهارگانهای
دولتی و غیردولتی
در هلند است.
اما ما
که هستیم که دست
بهاین اعتصاب
غذا زدهایم؟ عدهای
از دوستان لطف
کرده و ما را در
اطلاعیههای حمایتی
خود «مدافع جنبش
کارگری» نامیدهاند.
با همهی احترامی
که برای مدافعان
جنبش کارگری قائلیم،
باید بگوییم که
ما مدافع جنبش
کارگری نیستیم.
ما خود کارگریم.
از کودکی کارگر
بودهایم و هنوز
هم هستیم. برای
ما «هم طبقهای»
معنایی فراتر از
معنای ایدئولوژیک
دارد. اقدام ما
اقدام دو کارگر
تبعیدی است که
نمیتوانستند
در مقابل ستمگری
آشکاری که بر رفقا
و فرزندانمان
وارد میشود، کاری
نکنند. میگوییم
«فرزندان ما» و این
را بههمان معنای
معمولِ کلمه میگوییم.
بسیاری از آنها
که در پارک لالهی
تهران و در دیگر
شهرها دستگیر شدهاند،
حقیقتا میتوانستند
فرزندان ما باشند.
هم سن و سال فرزندان
ما هستند و اگر
امروز آنها در
زندان نشستهاند
و فرزندان ما در
اینجا در کنار
ما حضور دارند،
تنها بهاین دلیل
است که «سعادت» فرار
از جهنم سرمایهداری
اسلامی نصیب پدرانشان
نشده است. اگر این
«سعادت» نصیب ما
نیز نمیشد، چهبسا
فرزندان ما نیز
امروز در اوین
بودند و منتظر
حمایت فعالانهی
آنهایی که از
این «سعادت» نصیب
بردهاند و در
اروپا و آمریکا
اقامت گزیدهاند.
تأکید براین حقایق
را لازم میدانیم
و براین نیز تأکید
میکنیم که اصالت
مبارزهی سیاسی
تنها در محاسبات
تعداد افراد و
امثالهم نیست.
در این اصالت این
حقیقت نیز جاری
استکه خودِ مبارزان
چه میاندیشند
و چه حس میکنند.
مبارزهای که تحقق
شخصیت انسانی خودِ
فرد مبارز را در
خود نداشته باشد،
هیچگاه قادر بهتغییر
مناسبات سلطهگرانه
نخواهد بود. بدون
تعارف بگوییم که
آنچه در محل زندگی
ما در جریان بود
و هست، پاسخ این
نیاز ما را نمیداد.
بهاینترتیب
بهیک علت دیگر
اعتصاب غذایمان
میرسیم.
ما این
روش اعتراض را
برگزیدیم، بهاین
دلیل مشخص که
در شرایط کنونی
با اتخاذ این
تاکتیک بهمؤثرترین
شکلی میتوانیم
اعتراض خود را
بهگوش افکار عمومی
برسانیم. در شرایطی
متفاوت و با فرض
حضور اعتراضات
نیرومند و مؤثر
در محیط پیرامونی
خود، قطعاً بههمین
سادگی تصمیم بهاعتصاب
غذا نمیگرفتیم
و چهبسا ما نیز
بهعنوان جزئی
از مجموعهی اعتراضی
بزرگتری بهمبارزهی
خود ادامه میدادیم.
برای رسیدن بهاین
اعتراضات نیرومندتر
و متحدانهتر،
ما تا امروز خود
را متعهد دانسته
و در این راه مبارزه
کردهایم؛ و از
این پس نیز بهاین
تعهد خود پایبند
خواهیم بود. در
رابطه با دستگیریهای
روز جهانی کارگر
نیز ما در همین
زمینه و برای شکل
دادن بهاعتراضی
وسیعتر در کشور
محل زندگی خود
تلاش کرده و خواهیم
کرد. اما ما نمیتوانستیم
و نخواستیم در
انتظار بهثمر
رسیدن این تلاشها
از آنچهکه هماکنون
از دست ما برمیآید
خودداری کنیم.
یک بار
دیگر دست همهی
دوستان و رفقایی
را میفشاریم که
در این مدت درکنار
ما بودهاند و
امیدواریم اعتصاب
ما با رسیدن بهنتیجهی
مطلوب هرچه زودتر
خاتمه یابد و ما
نیز دوباره این
فرصت را بیابیم
که در کنار رفقای
خود برای گسترش
صف مبارزه اقدام
کنیم.
اصغر
فتاحی ـ عباس فرد
27 مه
2009 ، لاهه
به رفقای
اعتصابی
پیام
پشتیبانی
بدنبال یورش
رژیم سرمایه
داری اسلامی به مراسم
اول ماه مه و دستگیری
بیش از
150 نفر از
فعالین کارگری،
مدافعین جنبش کارگری
ایران در خارج
از کشور با برپائی
کمپین اعتراضی
، حرکت های متنوعی
را سازمان دادند تا با جلب
همبستگی طبقه کارگر جهانی و پشتیبانی
افکار عمومی ،
حمایت از
طبقه کارگر ایران و
دستگیر شدگان
اول ماه مه را سازمان
دهند .
در همین ارتباط
نیز چهار تن از
رفقای عزیزمان
در مقابل پارلمان
هلند دست
به اعتصاب غذا
زدند .
اهمیت کاراین
رفقا در این است
که با مایه گذاشتن
از جان خود به کارزاری
جان می بخشند که
قادر است در صورت تداوم
، به مانعی بزرگ
بر سر راه رژیم
سرکوب و سرمایه
در ایران بدل شود.
پاسخی که این رفقا
به اعلام کمپین
دفاع از دستگیر
شدگان اول ماه
مه دادند نشانگر
این است که حس همبستگی
طبقاتی
همچنان زنده است
و اعدام ، شکنجه
و تبعید
نتوانسته بر مقاومت
انسان غلبه کند.
رفقای ما ( عباس
فرد ، اصغر فتاحی
و شهرام بجفی ) در هلند وارد
ششمین روز اعتصاب
خود میشوند . در
روز چهارم ، یکی از رفقا
(حسین) بدلیل
بیماری و ناتوانی
جسمی به بیمارستان
منتقل شد
. این رفقا با وجود ناراحتی
های جسمی قصد دارند
به اعتصاب غذای
خود ادامه دهند.
ما نهادها
و فعالین کارگری
در آلمان ، ضمن
ابراز نگرانی نسبت
به وضعیت جسمانی
اعتصاب کنندگان
، دولت و پارلمان
هلند را موظف می
دانیم که مسئولانه
به خواسته های
اعتصاب کنندگان
توجه کنند و با
اعزام تیم پزشکی
از وارد آمدن صدمات
جبران ناپذیر جسمی
جلوگیری به عمل
آورند . ما اعلام
می کنیم
که دولت
و پارلمان هلند
را مسئول هرگونه
پیش آمدی در مورد دوستانمان
می دانیم.
ما مدافعین
و فعالین جنبش
کارگری ایران ــ
آلمان به رفقای
عزیزمان که با
اعتصاب غذا جسم
و جان خود را با
خطر مواجه کرده
اند، اعلام میکنیم
: که به عزم شما
ایمان داریم و
شجاعتتان را می
ستاییم
و در پیگیری خواست
ها و انعکاس حرکتتان مجدانه تلاش
میکنیم.
ما باور
داریم که پیام
شما تاثیر خود
را بر جان های بسیاری
بجا گذاشته است . با این وجود به سلامتی شما برای
پیگیری کاری مداوم و به حضورتان
برای استوارتر
کردن گام هایمان
بیش از هر چیز نیازمندیم
. به همین دلیل از
شما می خواهیم
که به اعتصاب غذای خود خاتمه
دهید تا در کنار
سایر فعالین و
مدافعین جنبش کارگری
، کمپین حمایت
از کارگران ایران را
سازمان دهیم .
دستتان را به
گرمی می فشاریم
و برایتان آرزوی
سلامتی داریم.
27 مه / 6 خرداد ماه 1388
کمیته همبستگی
با کارگران ایران
ـ هامبورگ
کانون همبستگی
با کارگران ایران
ـ کلن
گروه
همبستگی با جنبش
کارگری -
برلن
رونوشت
به :
پارلمان
هلند
وزارت
امور خارجه هلند
اتحادیههای
کارگری
سازمان
عفو بین الملل
*************************
با سلام و سپاس
از «هیئت مشورتی
چپ کارگری»
دوستان
بسیار عزیز و محترم!
پیام
همبستگی شما با
دستگیرشدگان اول
ماه مه در ایران
و همچنین ابراز
پشتیبانی شما از
آکسیون حمایتی
ما (اصغر فتاحی،
شهرام بجفی و عباس
فرد)، کنش انسانی
و طبقاتی شما را
نشان میدهد. ما
ضمن قدردانی از
این همبستگی و
ابراز پشتیبانی،
خود را متعهد میدانیم
که در امر حمایت
از جنبش کارگری
ایران همراستا
با شما عمل کنیم؛
و متقابلاً از
همهی آن نیروهائیکه
از باورهای کارگری
و جوهرهی سوسیالیستی
تهی نشدهاند،
تقاضا میکنیم
که ـبههرگونهای
صلاح میدانندـ
گامهای وسیعتری
را در حمایت از
مبارزات کارگری
در ایران بردارند.
روند روبهرشد
و گسترش جنبش کارگری
در ایران این ضرورت
را پیش پای ما و
همهی فعالینِ
سوسیالیستِ تبعیدی
قرار میدهد که
شبکهی هرچه وسیعتری
از مناسبات عملی
و رفیقانه را (حول
محور حمایت از
فعالین و تشکلهای
کارگری داخل کشور)
بهگونهای گسترش
بدهیم تا هرلحظه
بتوانیم اقدامات
لازم را متناسب
با نیازهای مبارزاتی
آنها سازمان بدهیم.
ما اعلام همبستگی
و ابراز پشتیبانی
شما را گامی در
راستای این ضرورت
میدانیم و دست
شما را میفشاریم.
اصغر
فتاحی ـ شهرام
بجفی ـ عباس فرد
پیام پشتیبانی
بهانسانهای
آزاده
بهنهادهای
مدافع حقوق انسانی
بهاتحادیههای
کارگری
بهکمیساریای
پناهندگان سازمان
ملل متحد
بهسازمان
جهانی کار
بهامنستی
اینترنشنال
بهپارلمان
هلند
بهحزب
سوسیالیست و حزب
کارگر هلند
بهپارلمان
اروپای متحد
مطلع شدیم
که دوستان ما اصغر
فتاحی – عباس فرد
با صدور اطلاعیه
ای به پای اعتصاب
غذا در کشور هلند
رفته اند .
آنها در
نامه خود یاد آور
شده اند :
" ...ما امضاکنندگان
این نامه که بهدلیل
حمایت از دستگیرشدگان
اول ماه مه و همچنین
حمایت از کلیه
فعالین کارگری
زندانی اقدام بهاعتصاب
غذا نمودهایم،
از همهی انسانهای
آزاده، نهادهای
مدافع حقوق بشر
و اتحادیههای
کارگری در هلند
میخواهیم که بهجمهوری
اسلامی فشار بیاورند
تا تمامی کارگران
زندانی را بدون
قید و شرط آزاد
کنند؛ چراکه آنها
بهجز اقدام برای
یک زندگی
بهتر و انسانی
و مبارزه برای
احقاق ابتداییترین
حقوق انسانی مرتکب
هیچ جرمی نشدهاند.
برعکس، این جمهوری
اسلامی استکه
آشکارا همهی کنوانسیونهای
بینالمللی حقوق
کار و همهی دستآوردهای
حقوق بشر را زیرپا
میگذارد.
بهباور
ما فشار وارد آوردن
بهجمهوری اسلامی
یکی از مؤثرترین
راههای جلوگیری
از بروز یک فاجعهی
انسانی است. همچنین
ما از دولت هلند،
احزاب مترقی در
هلند و پارلمان
اروپا میخواهیم
بهاصول ادعایی
خویش (که از دموکراسی
و دموکراتیزم دفاع
میکنند) پایبند
بمانند و بازداشت
غیرقانونی کلیه
کارگرانی را که
اینک در زندان
بهسر میبرند،
محکوم کنند. چراکه
ایجاد تشکل مستقل
کارگری یکی از
مؤثرترین گامها
در رشد موازین
دموکراتیک در همهی
جوامع بشری است.
اصغر فتاحی
ـ عباس فرد " از فعالین
مدافع حقوق کارگران
در هلند در راستای
پشتیبانی از کارگران
ایران و آزادی
بی قید و شرط کارگران
دستگیر شده اول
ماه مه سال 1388 دست
به اعتصاب غذا
زده اند.
امروز 25 مه 2009 از
طریق دوستان خود
از هلند اطلاع
یافتیم
جدا از نامبردگان
( اصغر فتاحی و عباس
فرد، یک تن دیگر
از فعالین به نام
حسین به اعتصاب
پیوسته و وارد
پنجمین روز اعتصاب
غذا شده اند . حال
رفیق حسین خوب
نیست و به بیمارستان
برده شده است.
جمع مشورتی
اتحاد چپ کارگری
در راستای پشتیبانی
از مبارزات کارگران
ایران و همبستگی
با آن ، اقدام رفقا
را مورد پشتیبانی
قرار داده و با
توجه به اینکه
تابه امروز هیچ
تیم پزشکی از اعتصابیون
باز دید نکرده
اند . از مقامات
هلند خواهان رسیدگی
به وضعیت نامبردگان
و در راستای بهبود
جسمی رفقا خواهان
پایان بخشیدن به
اعتصاب و پیگیری
این حرکت با دیگر
فعالان جنبش اعتراضی
برای آزادی بی
قید و شرط تمامی
دستگیر شده گان
اول ماه مه ودیگر
کارگران زندانی
و زندانیان سیاسی
در ایران در مسیر
دیگری می باشیم
.
ما خود
را در کنار شما
می بینیم و از مبارزه
شما برای امر آزادی
کارگران و دفاع
از مطالبات تان
قویا پشتیبانی
می نماییم
هیئت مشورتی
اتحاد چپ کارگری
26 مه 2009
********************
گزارش
از اعتصاب غذا
در روز چهارم
در حمایت
از کارگران دستگیر
شده در روز جهانی
کارگر
چهار نفر از
فعالین سیاسی و
کارگری در هلند
از تاریخ 22 مه 2009 به
حمایت از کارگران
دستگیر شده در
روز جهانی کارگر
(11 اردیهبشت – اول
ماه مه) اقدام به
اعتصاب غذا کردند.
محل استقرار این
آکسیون در مقابل
پارلمان هلند بوده
است. هدف از این
اعتصاب غذا فشار
بر جمهوری اسلامی
از طریق احزاب
پارلمانی چپ در
هلند، دولت هلند
و نهایتاً اتحادیه
اروپا می باشد.
این اعتصاب عذا
تاکنون با استقبال
نسبی بخشی از فعالین
کارگری، فرهنگی
و سیاسی (اعم از
ایرانی یا هلندی)
مواجه شده است.
از طرف دیگر، تعدادی
از فعالین سیاسی
و کارگری خارج
از هلند نیز از
طریق اطلاعیه،
ای میل و تلفن ضمن
ابراز نگرانی از
سلامت اعتصاب کنندگان،
با این آکسیون
اعلام همبستگی
کرده اند.
گرچه روحیه
اعتصاب کنندگان
نشان گر این بود
که قصد دارند همگی
هم چنان به اعتصاب
خود ادامه دهند،
اما متأسفانه
یکی از آن ها به
دلیل بیماری بسیار
سختی که داشت،
دچار بیهوشی شد
و در بیمارستان
بستری گردید.
با این وجود،
3 نفر دیگر به اعتصاب
عذای خود ادامه
می دهند تا به حداقل
نتیجه سیاسی ممکن
دست یابند. گسترش
آکسیون های حمایتگرانه
از دستگیرشدگان
11 اردیبهشت ضمن
حمایت از این اعتصاب،
پتانسیل اثرگذاری
آن را نیز بالا
می برد.
برقرارباد
تشکل های مستقل
کارگری
پیش به سوی همبستگی
گسترده کارگری
و جهانی
****************************
بهانسانهای
آزاده
بهنهادهای
مدافع حقوق انسانی
بهاتحادیههای
کارگری
بهکمیساریای
پناهندگان سازمان
ملل متحد
بهامنستی
اینترنشنال
بهپارلمان
هلند
بهحزب سوسیالیست
و حزب کارگر هلند
بهپارلمان
اروپای متحد
دولت جمهوری
اسلامی در یک
یورش غیرانسانی
بیش از 170 نفر از رهبران
و فعالین تشکلهای
کارگری را در روز
اول ماه مه دستگیر کرد.
گرچه تعدادی از
این دستگیر شدگان
پس از بازجوییهای
طولانی، بیخوابیهای
ممتد و اِعمال
فشارهای جسمی و
روانی ـبا قید
وثیقههای سنگینـ
آزاد شدهاند؛
اما هنوز بیش از
50 نفر از آنها در
زندان اوین بهسر
میبرند و وثیقههای
سنگین نیز بهمعنای گروگانگرفتن
«آزاد شدگان» است.
گرچه ایدهی تجمع
در روز جهانی کارگر
کاملاً قانونی
بود و براساس کنوانسیونهای
سازمان جهانی کار
(که از طرف جمهوری
اسلامی پذیرفته
شده است) و همچنین
مطابق قانون اساسی
جمهوری اسلامی
صورت پذیرفته بود؛
اما ضرب و شتم و
خشونت که از سوی
پلیس بهطور گستردهای
تدارک شده بود،
قبل از آغاز تجمع
و اجرای مراسم
کارگری شروع شد
و بهزخمی شدن
زنان و کودکان
نیز انجامید.
پس از 30 سال سرکوب
و زندان و اعدام
و سکوت و پراکندگی،
این اولین باری
بود که تشکلهای
گوناگون کارگری،
با عزمی قاطع و
ارادهای متحد،
تصمیم گرفتند که
ضمن برگزاری علنی
مراسم روز جهانی
کارگر، بهطرح
مطالبات برحق و
دموکراتیک و انسانی
خود نیز بپردازند.
مگر مطالبات کارگران
چه بود که اینچنین
مورد یورش و بازداشت
قرار گرفتند و
اینک باید با سپردن
وثیقههای سنگین
که غالباً از طرف
آشنایان و روابط
خانوادگی تأدیه
میشود، روحاً
بهگروگان گرفته
شوند؟ مگر کارگران
دستگیر شده چیزی
جز حق ایجاد تشکل
مستقل، مطالبهی
دستمزدهایی که
گاه تا دو سال بهتعویق
میافتد، و افزایش
حقوقی که آنها
را از پرتگاه مرگ
تدریجی برهاند،
داشتند؟ پس چرا
بهاتهام «اقدام
برعلیه امنیت ملی»
مورد بازجویی و
پیگرد قرار میگیرند
و پروندههای دروغین
برایشان ساخته
میشود؟
چرا دستگاه
قرون وسطایی قضایی
جمهوری اسلامی
دلارا دارابی،
این دختر جوان
و بیگناه را که
نهادهای مدافع
حقوق بشر و همچنین
امنستی اینترناشنال
اصرار بربیگناهیاش
دارند، دقیقاً
همان روزی اعدام
میکند که کارگران
متحدانهترین
آکسیون خودرا
(پس از 30 سال پراکندگی)
سازمان داده بودند؟
با توجه بهشدتیابی
سرکوب و افزایش
تعداد اعدامها
طی 3 سال گذشته؛
با توجه بهبروز
بحران اقتصادی
در عرصهی جهانی
که ایران را بینصیب
نخواهد گذاشت؛
با توجه بهگسترش
روزافزون نارضایتی
مردم از سیاستها
و عملکردهای جمهوری
اسلامی؛ و با توجه
بهبازداشتهای
وسیع فعالین کارگری
و بستن اتهامات
دروغین بهآنها؛
بیم این میرود
که دستگاه اطلاعاتی
جمهوری اسلامی
روی بازگشت بهدستگیریهای
انبوه و سرانجام
روی بازگشت بهاعدامهای
گسترده متمرکز
شده باشد.
بهشلاق بستن
زنان و مردان کارگر
بهجرم شرکت در
مراسم روز جهانی
کارگر؛ حبس 5 سالهی
منصور اسانلو
(رئیس هیئت مدیرهی
سندیکای کارگران
شرکت اتوبوسرانی
تهران و حومه) و
محرومیت وی از
دارو و درمان که
از حقوق فردی همهی
افراد نوع بشر
است؛ حبس 3 سالهی
ابراهیم مددی
(نایب رئیس سندیکای
کارگران اتوبوسرانی...)،
علیرغم اینکه
اخراج او از کار
توسط یکی از دادگاههای
جمهوری اسلامی
غیرقانونی شناخته
شده است؛ بازداشت
و محکومیت علی
نجاتی (رئیس هیئت
مدیرهی سندیکای
کارگران نیشکر
هفتتپه) و همچنین
اکثر رهبران و
فعالین این سندیکا؛
تهدید مداوم فعالین
کارگری؛ و نمونههای
دیگر نشان از این
دارد که احتمال
و امکان بازگشت
بهدستگیریهای
انبوه و اعدامهای
گسترده چندان هم
ضعیف نیست.
اگر هماینک
زمینههای احتمالی
چنین بازگشتی از
طرف نهادهای مدافع
حقوق انسانی و
دموکراتیک بهشدت
محکوم نشود و جمهوری
اسلامی بهخاطر
اقدام ضدانسانیاش
در بازداشت فعالین
کارگری در روز
جهانی کارگر زیر
فشار قرار نگیرد،
فردای آغاز کشتارهای
دستجمعی از طرف
این جنایتکاران
کار چندانی نمیتوان
از پیش برد. پس،
علاج بروز فاجعه
را قبل از وقوع
باید تدارک دید.
گرچه جمهوری
اسلامی چنین وانمود
میکند که فشار
نهادهای بینالمللی
را در دفاع از کارگران
بازداشت شده بهحساب
نمیآورد؛ اما
حقیقت چنین نیست
و آزاد کردن رکسانا
صابری که در اثر
فشارهای سیاسی
و بینالمللی صورت
گرفت، نشان از
این دارد که چنین
فشارهایی چندان
هم بیاثر نیست.
ما امضاکنندگان
این نامه که بهدلیل
حمایت از دستگیرشدگان
اول ماه مه و همچنین
حمایت از کلیه
فعالین کارگری
زندانی اقدام بهاعتصاب
غذا نمودهایم،
از همهی انسانهای
آزاده، نهادهای
مدافع حقوق بشر
و اتحادیههای
کارگری در هلند
میخواهیم که بهجمهوری
اسلامی فشار بیاورند
تا تمامی کارگران
زندانی را بدون
قید و شرط آزاد
کنند؛ چراکه آنها
بهجز اقدام برای
یک بهتر و انسانی
و مبارزه برای
احقاق ابتدییترین
حقوق انسانی مرتکب
هیچ جرمی نشدهاند.
برعکس، این جمهوری
اسلامی استکه
آشکارا همهی کنوانسیونهای
بینالمللی حقوق
کار و همهی دستآوردهای
حقوق بشر را زیرپا
میگذارد.
بهباور ما
فشار وارد آوردن
بهجمهوری اسلامی
یکی از مؤثرترین
راههای جلوگیری
از بروز یک فاجعهی
انسانی است. همچنین
ما از دولت هلند،
احزاب مترقی در
هلند و پارلمان
اروپا میخواهیم
بهاصول ادعایی
خویش (که از دموکراسی
و دموکراتیزم دفاع
میکنند) پایبند
بمانند و بازداشت
غیرقانونی کلیه
کارگرانی را که
اینک در زندان
بهسر میبرند،
محکوم کنند. چراکه
ایجاد تشکل مستقل
کارگری یکی از
مؤثرترین گامها
در رشد موازین
دموکراتیک در همهی
جوامع بشری است.
اصغر فتاحی
ـ عباس فرد