عدهای از کارگران که از این همه بیعدالتی به تنگ آمده بودند فریاد میزدند و میگفتند: «همین الان باید برویم و اعتراضات خود را سازماندهی کنیم»، اما جواب محجوب دبیر کل خانهی کار این بود: «اکنون در روزهای عزیز دههی فجر به سر میبریم و باید در این روزها به جشن و سرور بپردازیم، اعتراضات بماند برای روزهای دیگر. شما باید نمایندگان خود را به مجلس بفرستید تا حق و حقوقتان را بگیرند، آن وقت اگر خواستید داد هم بزنید، اما کار اصلی شرکت در انتخابات و پیگیری مشکلات از این طریق است».
در ادامه یکی از کارگران بازنشسته از جای خود بلند شد و اجازه خواست تا صحبت کند، اما مسئولین به حرفهای او گوش نمیدادند و سعی در ساکت کردن او داشتند، اما با حمایت بازنشستهگان دیگر توانست پشت تریبون برود و بگوید: «ما باید از همین حالا اعتراضهای خودمان را شروع کنیم و آن را به آینده حواله ندهیم». همچنین در انتهای جلسه یکی از فعالان کارگری زن نیز توانست به بالای تریبون برود و طی سخنان خود ضمن اعتراض شدید به عدم افزایش دستمزد بازنشستهگان تأمین اجتماعی، آنان را به سازماندهی اعتراضات در این زمینه فراخواند و گفت که دولت باید از سازمان تأمین اجتماعی دست بردارد.
اما واقعیت این است که خانهی کارگر همچون گذشته تلاش دارد تا با اقدامات نمایشی، معضلات کارگران را فقط در سطحی بیان کند که بتواند از این اقدامات وجههای برای خود کسب کند و کارگران را پای صندوقهای رأی مجلس سرمایهداری بکشاند تا ایادی خود را به مجلس بفرستد؛ البته با مصوبات جدید مجلس در جهت مادامالعمر بودن حقوق بالای نمایندگان مجلس، میتوان درک کرد که آنها چرا تا این حد حرص وارد شدن به مجلس سرمایهداری را دارند!
نکتهی جالب توجه این نشست آن بود که تعدادی از فعالین کارگری و جمعی از بازنشستهگان تأمین اجتماعی در یک حرکت مستقل اقدام به توزیع برگههایی در این زمینه کردند تا آگاهی کارگران بازنشسته را نسبت به حق و حقوقشان بالا ببرند. (به پیوست این اطلاعیه خواهد آمد)
کمیتهی هماهنگی برای کمک به ایجاد تشکلهای کارگری
17 بهمنماه 1390
پیوست:
